Ons eerste nestje waar we zo naar uitkeken van Nessie en Ollie is geboren op 1 December.

Ondanks dat Nessie enorm haar best deed kreeg ze de eerste pup er niet uit het vorderde gewoon niet, me gevoel zij al er klopt iets niet. Natuurlijk was het weer nacht en zondag dus dat werd een spoedkliniek (omdat hier geen artsen in de buurt zijn die nachtdienst doen helaas)  Aan de telefoon ging het al erg traag en uiteindelijk kon ik na een half uur pas gaan rijden en ik moest ook nog eens ruim een half uur rijden. Eer dat de arts die moest opereren er was en extra assistentes duurde ook weer even. Tijdens het opereren kwamen we erachter dat de eerste echt vast gezogen zat  (en inmiddels overleden)  en de boel had opgehouden, met als resultaat dat nummer 2 ook verdrukt was, en nummer 3 een crème teefje had het zwaar maar kregen we wat op gang inmiddels zijn we al 2 dagen dag en nacht bezig haar erbovenop te krijgen maar alles is nog onzeker, wat we wel zien is dat ze echt een enorme sterke dame is die er echt voor gaat! Dus dat doen wij dan ook uiteraard. Met de mama gaat alles enorm goed ik moet zeggen dat de kliniek echt enorm goed heeft gezorgd voor de moederhond met opereren, echt een kundige kliniek met veel extra zorg, ik had er echt een gerust gevoel en dat is het allerbelangrijkste, dat je dan weer meer dan een half maandsalaris kwijt ben is weer minder maar goed mama hond is het allerbelangrijkste. 

Nu met veel spanning wachten op de andere pupjes.